Collega's vertellen | Werken bij UWV als arts

Collega's vertellen

Naam

MEDISCH SPECIALISTE WORDT VERZEKERINGSARTS

Brigitta van der Heijde was een ervaren anesthesioloog die met plezier 60 uur per week werkte. Het was een groot verdriet voor haar toen een spierziekte maakte dat zij haar functie niet meer kon uitoefenen. Nu gaat ze de opleiding tot verzekeringsarts volgen. ‘Ik ben superblij met deze kans.’

Tekst: Renée Sommer | Foto: Marcel Bakker

‘Wat ik heel boeiend vind aan de specialisatie van verzekeringsgeneeskunde is dat je – meer nog dan bij andere medische beroepen – naar de mens als geheel kijkt. Lichaam en geest hebben effect op elkaar. Je kijkt hoe je mensen kunt helpen zo goed mogelijk te functioneren in de maatschappij.’

PROGNOSE
‘Als verzekeringsarts heb je kennis van alle mogelijke ziektebeelden. Psychische problemen, lichamelijke ziektebeelden, ziektes die weinig voorkomen … Daarbij moet je ook kennis hebben van de prognose van een ziekte. Dat leer je in geen enkele andere opleiding. Vaktechnisch biedt dit specialisme echt uitdagingen. En je krijgt alle kans jezelf en het vak te ontwikkelen.’

MEDISCH SPECIALIST
‘Als medisch specialist met een beperking zijn er voor mij weinig opties. Ik werkte in een maatschap. Toen mijn spierziekte zich openbaarde en ik mij moest ziek melden, wist ik dat ik er na een jaar uit zou moeten. Dat is bij mij nog opgerekt tot anderhalf jaar, maar ik mocht alleen blijven als ik diensten zou blijven draaien – onregelmatig werk dus. De bedrijfsarts verbood dit, en dus zat ik thuis.’

ORGANISATIEPSYCHOLOGIE
‘Toen mijn ziekte zich langzamerhand stabiliseerde – met de nodige medicatie en de bijbehorende bijwerkingen – kon ik gaan bedenken wat er nog mogelijk was. Met mijn brein was gelukkig niets mis, dus ben ik gestart met iets wat ik al lang wilde: een studie acupunctuur. En omdat het me mateloos intrigeerde hoe belabberd ik me voelde zonder werk, ben ik daarnaast psychologie van arbeid en organisatie gaan studeren.’

SOLLICITATIE BIJ UWV
‘Toevallig kwam er een vriend langs die een uitzendbureau heeft voor artsen. Hij vertelde dat hij regelmatig artsen zocht voor UWV, of dat niks voor mij was. Ik ben gaan praten en ik werd enthousiast. Als chronisch zieke medisch specialist liggen de keuzes niet voor het oprapen. Ik ben superblij dat ik bij UWV de kans krijg om mijn vak uit te oefenen. UWV houdt op alle mogelijke manieren rekening met mijn persoonlijke situatie. Daarbij is verzekeringsgeneeskunde een breed en maatschappelijk belangrijk onderdeel van de geneeskunde. Ik voel me hier weer arts.’

 

Naam

FATIMA VAN DER EERDEN-LOPEZ MAAKTE EEN CARRIÈRESWITCH
‘Behalve een andere dokter ben ik ook een ander mens geworden’ 

Fatima van der Eerden-Lopez werkt een kleine tien jaar als thoraxchirurg als er twijfels rijzen. Is dit echt haar droombaan?
Wil ze zo nog jaren door? De combinatie werk en gezin knelt en ze mist tijd voor de patiënt. In het vijfde jaar van haar opleiding hakt ze de knoop door. ‘Ik koos voor verzekeringsgeneeskunde en vond zo een nieuwe liefde binnen de geneeskunde. Daar ben ik nog steeds elke dag blij mee.’  
Tekst: Saskia Ridder | Foto: Bertil van Beek 

‘Vergis je niet hoor, de thoraxchirurgie was mijn eerste liefde. Ik heb vier jaar moeten wachten op een opleidingsplaats en het opereren van een hart is echt bijzonder. En toch heb ik absoluut geen spijt van mijn overstap, want wat ik niet mis zijn de uren, de sfeer en de druk die we elkaar oplegden. Ik wist: dit is niet duurzaam, dit kan niet gezond zijn. Ik heb nu veel meer regelmogelijkheden, ik leid een regelmatig leven en er is ruimte voor interessant bestuurswerk. Hier werk ik ook samen met mensen van buiten het medische spectrum en dat is heel leerzaam.’

ANDER MENS
‘Als thoraxchirurg was ik supergespecialiseerd, nu werk ik heel generalistisch. Maar ook in dit werk zitten een diepte en gelaagdheid die ik niet direct had verwacht. De uitdaging zit nu in het gesprek: hoe kun je het ziektebeeld van de cliënt compleet en waardig beoordelen? Bij hartoperaties ontwikkel je routine, maar een gesprek loopt altijd weer anders. Het ziektebeeld verschilt, en ook hoe iemand daarmee omgaat en hoe een patiënt in de interactie met mij is. Hoe verkrijg ik de benodigde informatie? Neem ik de leiding of geef ik ruimte? Wat verwacht de ander? Hoe bewaak ik mijn grenzen? Dat is ontzettend interessant. Ik ontwikkel me professioneel, maar ook als mens maak ik een enorme ontwikkeling door. Ik leer mezelf beter kennen. Behalve een andere dokter ben ik ook een ander mens geworden.’ 

BEHANDELAAR VERSUS BEOORDELAAR
‘Het meest heb ik moeten wennen aan het feit dat ik geen behandelaar meer ben. Ik ben nu een beoordelaar, met hooguit een adviserende of begeleidende rol. Dit is iets wat je je echt moet realiseren als je in deze sector wilt werken. Echter, als je je medische perspectief wilt verbreden, wilt werken in een prettige cultuur en waarde hecht aan balans tussen werk en privé, dan zit je hier heel goed.’ 

 

Naam 

BIBIANE VAN LANSCHOT: GEKOESTERD ALS WERKNEMER
‘Ik wilde wel ontdekken wat ze daar alle maal uitspoken’

Bibiane van Lanschot wist al vroeg dat ze niet in een ziekenhuis wilde werken. De psychiatrie was het ook niet voor haar. Waar dan wel? Nu werkt ze bij UWV als anios. ‘Ik had nogal wat vooroordelen, maar het werk is inhoudelijk veel interessanter dan ik dacht en ik voel me gekoesterd als werknemer. Ik verbreed mijn medische kennis én ik kan mijn eigen werkklimaat scheppen.’ Tekst: Saskia Ridder | Foto: Jos Broers

‘Ik was twee jaar aio psychiatrie, maar mijn motivatie was tanende. Moest ik zo verder? Het vakgebied is interessant en het werken met mensen geeft voldoening, maar de setting was niet goed. Ik besloot een tijdje ergens anders te werken, om alles op een rij te kunnen zetten. Een collega tipte me om eens bij UWV te gaan kijken. Na een kennismakingsgesprek en een meeloopdag was ik geïntrigeerd. Ik wilde wel ontdekken wat ze daar allemaal uitspoken en ging voor een viermaandencontract.’

RUIMTE VOOR INITIATIEF
‘Inmiddels ben ik anderhalf jaar verder en ik werk hier naar alle tevredenheid. De begeleiding en supervisie zijn heel goed, met onder andere een interne basisopleiding. En ik voel me gekoesterd als werknemer. Dan denk je al snel “logisch als er een tekort aan verzekeringsartsen is”, maar bij de psychiatrie is er ook een tekort en daar heb ik het toch echt anders ervaren. Er is ruimte voor initiatief op allerlei vlakken, je kunt je eigen werkklimaat scheppen. Soms is het even puzzelen, maar UWV doet er veel aan om het werk voor jou interessant te maken. En je kunt je op allerlei gebieden specialiseren, dan wel in een van de wetten, dan wel als adviseur of onderzoeker of bij de afdeling bezwaar en beroep.’

VOOROORDELEN
‘Er zijn veel vooroordelen over werken als verzekeringsarts. Ik had ze ook. Maar je werkt hier als autonoom arts in een interessant spanningsveld, op het snijvlak van individueel belang en maatschappelijk belang. Als arts heb je een brede verantwoordelijkheid, want bevredigende arbeidsparticipatie werkt op zo veel vlakken door: op het gezin, op de werkvloer, op de gezondheid van mensen. Voor een goed onderbouwd en beargumenteerd oordeel over de belastbaarheid van een cliënt heb je al je medische kennis en vaardigheden nodig. Daarnaast hebben veel vooroordelen volgens mij te maken met gebrek aan kennis en inzicht in de (door de politiek ingegeven) weten regelgeving waarvan UWV “slechts” de uitvoerder is. Dat maakt het medisch gezien niet minder interessant. Dus kom eens kijken, loop een dag mee met een verzekeringsarts en ontdek een heel interessant werkveld.’ 

 

Naam

WILLEMIJN BLOK, CO-ASSISTENT

'Het mooie aan werken bij UWV vind ik dat je de mens als geheel beschouwt en er de tijd voor mag nemen'

Willemijn komt uit een artsengezin. Haar vader is uroloog en haar moeder verzekeringsarts. Biologie heeft ze altijd al boeiend gevonden, daar komt volgens haar ook haar interesse vandaan.

'Ondanks dat mijn moeder verzekeringsarts is bij UWV had ik niet een heel goed beeld bij de functie. Dat heb je pas echt als je hier zit. Het mooie aan werken bij UWV vind ik dat je de mens als geheel beschouwt en er de tijd voor mag nemen. Ook het sociale aspect telt mee. Dit is wel even wat anders dan in het ziekenhuis waar je kortere spreekuren hebt.'

'Ik weet het nog niet helemaal zeker, maar gynaecologie lijkt mij wel wat. Of het echt dit vakgebied gaat worden weet ik nog niet. De nachtoproepen kunnen voor in de toekomst wel lastig zijn. Ik ga eerst voor een jaar naar Deventer en daarna zie ik weer verder. Tot die tijd zit ik in ieder geval bij UWV waar ik veel leer waaronder het optimaliseren van mijn verslaglegging bijvoorbeeld. Daarnaast vind ik de combinatie medische en psychische klachten ook heel boeiend.'

ONDERBELICHT

'In onze studie is sociale geneeskunde heel erg onderbelicht. Het is erg gericht op ziekenhuizen. Dat is best gek als je weet dat slechts 30% van alle geneeskunde studenten uiteindelijk in het ziekenhuis terecht komt. Het zou werken als er meer aandacht wordt besteed aan sociale geneeskunde. Onbekend maakt onbemind, dat geldt zeker in deze situatie. Het imago is ook niet terecht. Het is juist veelzijdig. Je krijgt te maken met verschillende ziektebeelden en multiproblematiek. Ik wil elk jaar wel mijn steentje bijdragen hier.'

WERKEN EN LEREN

'De sfeer op de afdeling is wel echt iets wat ik wil benoemen. Deze is heel erg fijn. Collega’s helpen je graag verder. Er is hier tijd voor, tijd die er in het ziekenhuis niet is. Zowel van te voren als na het spreekuur wordt er overlegd met de arts. Samen bespreken we de cliënt. Hier leer je veel van.'

 

 

Wil je als eerste op de hoogte zijn van onze vacatures?

Meld je hier aan.

Maak een Jobalert