Niels werkt sinds 2019 bij UWV en is sinds 2025 geregistreerd verzekeringsarts. Binnen de afdeling Bijzondere Zaken in Heerlen beoordeelt hij de arbeidsongeschiktheid van cliënten die woonachtig zijn in Duitsland  met een Nederlands arbeidsverleden. Daarmee heeft zijn vak een internationale dimensie. 

“Hoe is je Duits”, werd er direct in het sollicitatiegesprek gevraagd. Voor Niels  bleek die vraag veelzeggend voor de afdeling waar hij terecht zou komen. Hij solliciteerde bij UWV nadat hij zich had georiënteerd op de sociale geneeskunde en een dag had meegelopen met een verzekeringsarts bij UWV. De meeloopdag gaf de doorslag. “Ik dacht: dit is echt interessant.” Inmiddels werkt Niels fulltime bij Bijzondere Zaken in Heerlen, een afdeling die sociaal-medische beoordelingen doet voor zieke cliënten die woonachtig zijn in Duitsland, en aanspraak maken op een Nederlandse arbeidsongeschiktheidsuitkering  in verband met een (deels) arbeidsverleden in Nederland.  

Beschouwend vak 

Dat Niels arts wilde worden, kristalliseerde pas aan het einde van de middelbare school. Biologie was een van zijn favoriete vakken, vooral omdat hij het menselijk lichaam interessant vond. Tijdens de studie Geneeskunde in Maastricht begon hij nog breed: neurologie en neurochirurgie leken hem aantrekkelijk, later trok vooral het werken met de handen. Na zijn studie werkte hij op de cardiochirurgie en urologie. Mooie specialismen, zegt hij, maar ook beroepen waarin snelheid, kort rapporteren en direct handelen belangrijk zijn. “Bij de cardiochirurgie kreeg ik te horen dat ik te beschouwend was.” Zijn brieven waren lang, omdat hij de huisarts goed wilde informeren. Bij urologie hoorde Niels iets vergelijkbaars, terwijl bij UWV dat kwartje juist de andere kant opviel: “Daar kreeg ik te horen dat ik zeer flexibel ben en helder rapporteer. Verzekeringsgeneeskunde is dan ook een beschouwend specialisme.” 

Die beschouwende kant past bij het werk van verzekeringsarts, omdat het niet alleen gaat om vaststellen wat iemand mankeert, maar om de plausibiliteit van klachten, de samenhang tussen ziekte en functioneren, en de vraag wat iemand nog kan. Niels omschrijft het werk als een grote puzzel: samen met de cliënt, de medische informatie en in een team van verschillende disciplines binnen UWV kijken waar iemand recht op heeft en hoe diegene verder geholpen kan worden. Juist die combinatie van medische inhoud, juridische kaders en menselijk verhaal maakt dat Niels het werk nog steeds interessant vindt.  

Het werk is internationaal 
Het werk van een verzekeringsarts bij Bijzondere Zaken is internationaal. Hoewel veruit de meeste cliënten van kantoor Heerlen woonachtig zijn in Duitsland en over de Nederlandse nationaliteit beschikken, heeft Niels ook te maken met cliënten met een andere nationaliteit. De gemeenschappelijke deler is dat Nederland dient mee te beoordelen op een uitkeringsaanvraag zodra een client werkzaam is geweest in Nederland.   

Niels voert soms spreekuren in het Duits en moet overleggen met buitenlandse instanties zoals de Deutsche Rentenversicherung en artsen.  

Multidisciplinair samenwerken 
Niels werkt nauw samen met collega's zoals medische secretarissen, sociaal-medisch verpleegkundigen en arbeidsdeskundigen. De medische secretaresse zorgt ervoor dat documenten in het dossier goed herkenbaar en bruikbaar zijn, zodat eventuele ontbrekende informatie opgehaald kan worden.  “Voor mij biedt de samenwerking met de sociaal-medisch verpleegkundige vooral extra informatie en meer diepgang in beoordelingen.” 

Ook de samenwerking met de arbeidsdeskundige is essientieel, zo speelt de vraag of een bepaalde belastbaarheid medisch logisch is bij de re-integratieverslagtoets. Dan bekijkt Niels de stukken, beoordeelt of het verhaal klopt en of de beperkingen plausibel zijn. Eventueel volgt nog een spreekuur. 

Maatwerk biedt perspectief  
Wat verzekeringsgeneeskunde kan betekenen, ziet Niels in concrete casussen. Hij herinnert zich een vrouw met depressieve en angstklachten, gecombineerd met problemen rond huisvesting en financiën. Omdat behandeling in het land waar zij woonde niet goed van de grond kwam, keek Niels of er in Nederland een passend traject kon worden gestart. Via een psycholoog kwam alsnog hulp op gang. Later ontving hij bericht dat de cliënt in principe hersteld was. Het dossier kon worden overgedragen aan de afdeling die inmiddels verantwoordelijk was, zodat de herstelmelding verder opgepakt kon worden. 

Een andere casus ging over een man met een ernstige depressie. Bij het eerste spreekuur kwam hij bijna fluisterend binnen; zijn vrouw voerde vooral het woord. Niels beoordeelde dat werken op dat moment niet mogelijk was, maar zag ook herstelperspectief als behandeling en ondersteuning goed op gang zouden komen. Later werd hij benaderd omdat de man weer werkte en een herbeoordeling nodig leek. “Hij kwam bij wijze van spreken fluitend de spreekkamer weer binnen,” vertelt Niels. Hij kon het gesprek zelf voeren en aangeven dat het weer lukte. Voor Niels laat zo’n casus zien dat een uitkering soms juist ruimte geeft: tijd om te herstellen, behandeling te volgen en later weer mee te doen. 

 
Beschouwend, praktisch en mensgericht werken 
De keuze voor Bijzondere Zaken is voor Niels een logische:  naast de medische en juridische puzzel spelen ook internationale vraagstukken een belangrijke rol: Hoe beoordeel je iemand die ver weg woont? Welke informatie is betrouwbaar? Hoe werk je samen met buitenlandse instanties? Voor Niels is dat precies wat het vak aantrekkelijk maakt: beschouwend, praktisch, mensgericht en vaak net iets ingewikkelder dan je vooraf denkt.